oordelen zonder te luisteren
Persoonlijk

Wordt oordelen zonder te luisteren de norm?

Wij mensen zijn over het algemeen goed in (ver)oordelen. Overal hebben we wel een mening over en dat mag natuurlijk ook prima! Zeker in deze gekke tijden merk ik dat er veel onbegrip is, er maar weinig naar elkaar geluisterd wordt en veel mensen direct hun oordeel klaar hebben. Dat oordelen zonder te luisteren maakt mij verdrietig, want we gingen er toch SAMEN voor? Corona is gewoon k*t en iedereen heeft het moeilijk, maar hoe ga je daarmee om?

We hebben allemaal onze eigen behoeftes en dat maakt het soms lastig om elkaar te begrijpen. Dat merk je ook in de tweedeling die op heel veel vlakken ontstaat. Even heel zwart wit gezien is het een beetje oud tegen jong, voor en tegen vaccinatie, wel of geen complot. Het is lastig om een genuanceerde mening te formuleren, zonder dat mensen je direct een hoek induwen. Veel mensen denken direct te kunnen oordelen, terwijl luisteren juist zo belangrijk is en laten we eerlijk zijn, niemand is perfect!

Oordelen zonder te luisteren

Persoonlijk vind ik de tijd waar we nu doorheen moeten niet fijn en ik denk dat veel meer mensen dat hebben! Wat ik voornamelijk als heel vervelend ervaar, is dat mensen soms veel te snel oordelen. Met name als het gaat om het mentale gedeelte van de hele situatie. Ik ben van mening dat je niet kan oordelen als je niet precies weet hoe iemand zich voelt. Dat je niet zomaar voor iemand kan beslissen of hij iets wel of niet nodig zou hebben in zijn leven. Want het psychische gedeelte is niet iets waar iedereen even eerlijk over is en dat kan ik best begrijpen als ik zie hoe hard mensen kunnen zijn.

Taboe!

Op het uitspreken van je mentale situatie ligt nogal een taboe. Daarnaast wordt het snel gebagatelliseerd, want we zitten toch allemaal in hetzelfde schuitje? We moeten inderdaad allemaal met Corona dealen, maar gaan hier wel allemaal anders mee om. Iedereen heeft zijn zorgen, onderschat dat niet! Is het niet om de gezondheid van zichzelf of een kwetsbare, dan misschien wel om zijn financiële situatie of om zijn kinderen. Die zorgen kunnen enorm zwaar zijn en moet je dan ook niet onderschatten! Daarbij is niet iedereen psychisch even stabiel en het lukt niet iedereen om positief in het leven te blijven staan.

Ik maak mij ook zorgen!

In het verleden heb ik depressies en een burn-out gehad. Ik weet wat mijn valkuilen zijn en moet zeker in deze tijd goed op mijn mentale gezondheid blijven letten. Gelukkig heb ik daar de nodige handvatten voor, maar ik kan niet ontkennen dat het soms heel moeilijk is. Natuurlijk vind ik het niet tof dat er niet gewinkeld kan worden (wel goed voor de portemonnee), ik niet naar de sportschool kan en we geen feestjes kunnen vieren, maar daar zul je me niet veel over horen. Ik maak mij meer zorgen om mijn kleuter…

Zonder al te veel in details te treden (want ik gun hem ook zijn privacy), heb ik een heel ander kind in huis dan begin december. Op school is dit goed bespreekbaar en komen ze met goede ideeën. Toch stuit ik daarbuiten op veel weerstand. Ik ben toch thuis, dus hij kan toch gewoon thuis leren? Het is natuurlijk wel lekker makkelijk als hij op school is… Vooral dat laatste, dat is gewoon een steek in mijn hart!

Ben ik een slechte moeder?

Het deel lekker makkelijk… Ik wordt daar enorm onzeker van! Natuurlijk gaat het huishouden drie keer zo snel als hij er niet is en als hij op school is kan ik mij veel beter concentreren op mijn werk (wat een hoop minder spelfouten oplevert). Maar het is absoluut niet zo dat ik het wel lekker makkelijk vind als hij op school is.

Ik heb juist het beste met hem voor en maak mij veel zorgen om de veranderingen die hij laat zien. Dingen die “gelukkig” door meer ouders herkent worden. Het zijn dingen die voortkomen uit het niet naar school kunnen en nu dus niet zomaar opgelost kunnen worden. Gelukkig zijn er ook veel kinderen waarmee het wel goed gaat, maar dat is geen reden om te zeggen dat het dan maar aan de ouders ligt van de kinderen die er wel moeite mee hebben.

Dus ben ik een slechte moeder? Nee, diep in mijn hart weet ik dat dat niet zo is, maar ik vind het wel heel moeilijk om met deze situatie te dealen. Wat dan heel vervelend is dat mensen oordelen zonder te luisteren, dat triggert bij mij direct weer die onzekerheid. Ik moet leren om dit naast mij neer te leggen, te beseffen dat niemand prefect is, maar dat is natuurlijk best lastig!

Oordeel pas over iemand anders als je zelf perfect bent.

Gelukkig is niemand perfect en heb je dus nooit het recht om te oordelen zonder te luisteren!


Volg jij Happinessfromme al op Facebook, Instagram, Bloglovin of Pinterest?


Bron (uitgelichte) afbeelding(en); Karolina Grabowska (Pexels)

One Comment

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.